De Rijnlandroute

De Kracht van Lokale politiek


Deze
keer iets over de Rijnlandroute. De meest recente stand van zaken is dat de
provincie Zuid-Holland een provinciaal inpassingsplan (OPIP) heeft
gepresenteerd waarop iedereen, dus ook de lezer van dit proza, een
bezwaarschrift kan indienen. Zo’n bezwaarschrift wordt om onduidelijke redenen
een “zienswijze” genoemd. In feite is dit provinciale inpassingsplan precies
hetzelfde als een gemeentelijk bestemmingsplan en is de juridische positie van
de gemeente Katwijk t.o.v. het OPIP te vergelijken met die van een burger die
bezwaren heeft tegen een bestemmingsplan van een gemeente. De positie is die
van een bezwaarmaker, waarbij het overheidsorgaan naar eigen goeddunken beslist
over het al dan niet gegrond verklaren van de bezwaren c.q. het al dan niet
veranderen van de plannen. Als de bezwaren en/of ideeën van de reclamant van
tafel worden geveegd staat voor deze nog de juridische weg open om het gelijk
te halen. Net zoals bij de plannen voor woningbouw op Valkenburg heeft men
echter voor de plannen rond de Rijnlandroute de Crisis- en Herstelwet tevoren
van toepassing verklaard en dat beperkt de mogelijkheden om juridisch verhaal
te kunnen halen.

De voorgeschiedenis
Dit
zou een lang verhaal worden als we het hele beleidstraject tot in de puntjes
uit de doeken zouden willen doen en alle aspecten en de verbanden met alle er
mee verbonden nevenprojecten in beeld zouden willen brengen. Ik acht het
overigens niet onmogelijk dat die geschiedenis in de toekomst nog wel eens gaat
worden uitgezocht in het kader van een Raadsonderzoek of Raadsenquête. Laat ik
het daarom voor dit moment laten bij mijn gekleurde selectie uit het rijke
repertoire van gebeurtenissen. Ik zou trouwens niet eens het hele verhaal
kunnen vertellen omdat niet alles in het openbaar is besproken en ook niet
alles is vastgelegd of voor inzage beschikbaar.
Van
belang is dat het College op een gegeven moment tot een afspraak of deal met de
provincie is gekomen over een bepaalde aanpak, uitvoeringswijze, kostenplaatje
en kostenverdeling van deze weg. Het gaat dan om het deel van de Rijnlandroute
dat tussen de Torenvlietbrug en de verkeerslichten bij de afslag naar de
N441ligt. Daar houdt zoals bekend de scope van de Rijnlandroute op en wordt de
verbouwing en opwaardering tot snelweg van deze provinciale N206 opeens een
Katwijks gemeentelijk project. Daar komt dus geen OPIP maar wordt de zaak heel
anders aangepakt. Ik kan op dit aspect ook niet verder ingaan maar ik wil u
niet onthouden dat ik dit als een waanzinnig slechte aanpak beoordeel die de
Katwijkse belastingbetaler ook nog eens goud kost.
Het OPIP is een ramp voor Katwijk
We
concentreren ons dus nu even op de Tjalmaweg die een Tjalma-snelweg moet worden
via de OPIP. Op een bepaald moment heeft het College met de provincie
afgesproken dat de Tjalmaweg bovengronds wordt aangelegd en is er een bepaalde
kostenverdeling met de provincie afgesproken. Daarbij zijn onder andere
versoberingen/bezuinigingen/verslechteringen aan de Tjalmaweg nieuwe stijl
afgesproken zodat er wat geld richting het Katwijkbinse deel van de N206 kon
worden geschoven, zonder dat de provincie echt in de buidel hoefde te tasten.
Hiermee is de vorige raad (onder protest, maar daar koopt u niets voor) akkoord
gegaan en heeft ze de vele miljoenen die wij moeten meebetalen aan de
Rijnlandroute afgegeven aan de provincie. Alleen Hart voor Katwijk en de PvdA
hebben tegengestemd. Anderen zoals Gemeentebelangen hebben alleen
tegengesputterd maar hebben toch gehoorzaam (onder aanroeping van allerlei
drogredenen) voor het voorstel van het College gestemd.
Hiermee
hebben we destijds onze onderhandelingspositie opgeblazen en waren we
afhankelijk van de luimen van de provincie. Uiteindelijk heeft dit geresulteerd
in het OPIP dat helaas voor Katwijk c.q. Valkenburg een buitengewoon slecht en
schadelijk verhaal is. Het is niet minder dan een ramp voor de gezondheid en
leefbaarheid durf ik wel te beweren. En dus gaat de gemeente Katwijk nu een
zienswijze c.q. bezwaarschrift indienen. Ik weet al wat de provincie daar mee
gaat doen. Ze veegt er de broek aan af, zoals ze ook met de andere wensen en
verlangens van de gemeente Katwijk heeft gedaan. De reden ? Gedeputeerde de
Bondt (VVD) heeft geen cent over c.q. beschikbaar voor de Katwijkers, want ze
heeft die centjes al weggegeven aan Leiden en Voorschoten. En ze wil so wie so
niets veranderen, want ze moet full speed vooruit om de volgende provinciale
verkiezingen te kunnen halen met een tastbaar resultaat.
De rol van KiesKatwijk
Nadat
de vorige gemeenteraad van Katwijk zoals hiervoor beschreven ons geld en onze
onderhandelingspositie had weggegeven heeft KiesKatwijk met hulp van anderen er
hard aan gewerkt om het issue van de N206 op de publieke en politieke agenda te
krijgen. Daarin is onder andere getamboereerd op de noodzakelijke
ondertunneling van de N206 ter hoogte van Katwijk aan de Rijn. Voor de snelle
Tjalmaweg hebben wij in ons verkiezingsprogramma een volledig verdiepte ligging
genoteerd. Dat is volkomen logisch omdat de provincie een paar honderd meter
verderop bij Stevenshof ook voor deze optie heeft gekozen.
Deze
heisa die we in de verkiezingstijd hebben veroorzaakt heeft in ieder geval
geleid tot aanvullende eisen en wensen in de Raad voor de Rijnlandroute die,
dus nadat men eerder in meerderheid akkoord was gegaan met de bovengrondse
inpassing, nog op 4 februari en op 4 maart aan de provincie per brief zijn
meegedeeld. Dit ondanks hevig tegenstribbelen vanuit het oude college, dat
blijkbaar behoorlijk tevreden was met de uiterst beroerde inpassing die men in
het onderhandelingsspel met de provincie destijds uit het vuur gesleept had.
Het werd een ontluisterende vertoning in de gemeenteraad toen Wethouder Udo een
wensenlijstje vanuit de Raad gedicteerd kreeg. Helaas, het was allemaal “too
late and too little” zoals ik destijds als inspreker al concludeerde.
De raadsvergadering van 10 april
In de
raadsvergadering van 10 april heb ik een historisch overzicht gevraagd van alle
eisen en wensen die in de loop der tijd door Katwijk m.b.t. de Rijnlandroute
zijn geformuleerd. En ik heb daarbij gevraagd aan te geven in hoeverre aan deze
eisen en wensen is tegemoet gekomen. Dit overzicht is recent binnengekomen en
het begint in de tijd op 4 februari van dit jaar. De situatie daarvoor heeft
men wijselijk niet in beeld gebracht. Op zichzelf ben ik echter ook heel blij
met dit overzicht omdat het prima overzichtelijk weergeeft hoe slecht het
provinciale voorstel is. U kunt ook zien dat de gemeenteraad nu als wens of eis
heeft dat de Tjalmaweg op 2 meter onder het maaiveld wordt aangelegd. Dat is
dus heel iets anders dan het ambitieniveau van eind 2013 !
Hier kunt u dit overzicht downloaden: Link
Verder
heb ik gevraagd om een aparte bijeenkomst van de gemeenteraad om met elkaar te
komen tot een strategie voor de toekomst op dit dossier. Dat het bezwaarschrift
wordt ingediend is prima, maar waar het werkelijk om gaat zijn de stappen
daarna en het doel dat we met elkaar trachten te bereiken !
De
fout in het verleden was dat we een inherent zwak college dat weinig
gemotiveerd was om het onderste uit de kan te halen op pad hebben gestuurd. Die
kwamen vervolgens thuis met een slecht resultaat en daarna heeft de raad dat
geslikt. Men schrok wakker toen het kwaad al geschied was. Er zijn nog steeds
kansen om resultaten te bereiken, maar dat vergt een uitgekiende en slimme
strategie die niet geschikt is om te worden uitgevoerd door juffershondjes of
mooi- of meepraters. Basisvoorwaarde is dat er eerst consensus is in de raad
over de koers en het einddoel.  En pas
daarna sturen we een vertegenwoordiger van het College het veld in wat ons
betreft.
Ik
heb wat extra aandacht voor die koers proberen te krijgen door er bij te
vermelden dat wat mij betreft zo’n strategiebepalende vergadering van de Raad
best vertrouwelijk gehouden mag worden. De vergaderingen van B&W zijn
bijvoorbeeld standaard vertrouwelijk. Voor de Raad zou moeten gelden dat
vertrouwelijk vergaderen tot de hoge uitzonderingen moet behoren. Ik denk dat
iedereen wel snapt dat het in gezamenlijk overleg bedenken of afspreken van een
strategie om de provincie beentje te lichten beter niet op TV kan worden
uitgezonden. Ik ben dus niet van mijn geloof gevallen.
Op 24
april (vanavond) vind de definitieve besluitvorming plaats over de Katwijkse
zienswijze op de inpassingsplannen van de provincie. Als zich daar interessante
ontwikkelingen voordoen meld ik die weer t.z.t. op deze plaats.

Als u onze Nieuwsbrief eerder wilt ontvangen via de mail, geef dan uw e-mailadres op via kieskw2014@gmail.com 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com